Asi ve Mavi

Baba... Bu sevmek mi Sevmek buysa eger, annemin sabri ne büyük, nasil dayaniyor senin yokluguna
Baba...
Gitmek mi zor, kalmak mi Kalan olmaktan usandim artik,
gitmekse yok iste benim kitabimda.
Baba... Bir adama asik oluyorum galiba. Gözleri sen bakan,
elleri sen tutan bir adama. Adam diyorum,
senden sonra hayatima giren ilk adam baba.
Genc yasta hayatin en aci tecrübelerini edinen Günnurun
hisleri ölmüstü. Yalnizca tutundugu inanciyla yasayip,
Allaha ve babasina kavusacagi güne kadar ömrünü gecirmekti gayesi. Ta ki, calistigi kitapcinin kapisindan o
adam girene kadar...
Oguz istedigi her seyi bir tebessümüyle ele gecirebilen, capkin, gözü kara bir delikanliydi. Kiz kardesinin
aksine inanclariyla degil, kafasina göre yasardi. Günnur adinda, mavi gözlerinde hüzünler saklayan kitapci
kizi görene kadar da böyle yasamaya devam etmisti. Önce kizin hayatina, sonra kalbine girmek istedi;
böylelikle onu unutabilir, eski yasamina dönebilirdi.
Planlari, gecmisin sir perdesi aralanip genc kizin hüznünün
asil sebebi ortaya ciktiginda suya düstü.