Kagni Ses

Kagninin son iki hikayesini okurken Sabahattin Alinin köylüyü, isciyi, fakir ve zavalli insanlari görme ve gösterme kabiliyetine hayran oluyoruz. Hele güzel cümlelere, su edebiyat denilen seye tenezzül etmeden anlatmasi, dogrudan dogruya mevzuya girisi bize soy bir muharrir karsisinda oldugumuzu bildiriyor.
Nurullah Atac, 1936

Yazinimizda köy sorunlarini S. Alinin Kagnisi kadar dile getiren pek az yapit vardir sanirim. Kagni bir tarla anlasmazligi yüzünden oglunu yitiren bir ananin mutsuzlugu, cagdas tragedyasidir. Yazar Kagnidaki anlatimiyla klasik tragedyanin özellerinden yararlanmis, cok yersel betimlerle insanliga deggin bir aciyi anlatmistir.
Selim Ileri, 1969

Yol acan bir hikayecidir Sabahattin Ali. Onun yazdiklarindan cok yararlandigimi söylemem gerekir. Bir sefer okuyup biraktigimiz yazarlardan degil Sabahattin Ali. Dönüp dönüp okudugumuz, her okuyusta sevdigimiz bir yazar. Dili eskimiyor.
Fakir Baykurt, 1973