Beyaz Dis

Yabanin icinden melez bir kurt olarak yasama atilan Beyaz Disin, vahsilik ile evcilligin arasinda gidip gelen macerali öyküsüne, eserde onun gözüyle dahil olunur
Beyaz Dis, beyaz duvari asarak yabanci oldugu vahsi dogaya ilk adimini atar ve tecrübelerini kah aci kah zafer ile edinir. Ancak bu yalniz yasanti ademoglunun cadirinda son bulur. Beyaz Disin tabiriyle insan tanrinin hükmüne girer ve kendisine bir yurt edinir. Burada yasalar ve görevler vardir. Henüz adapte olmusken kitlik aylarinda yasanan sikintilar onu vahsi dogasina dönmeye zorlar ve bir kez daha yalnizligi tadar. Bir insan kadar aitlik hissine özlem duyan Beyaz Dis, sahibine özlemle kosar. Eski yasantisinda zorluklar olsa da bir yere ait olmanin verdigi güvenle burada kalmanin vazgecilmez oldugunu kendine dikte eder. Ancak sonraki yasantisi ona güvenden cok zulüm ve aci verir. Beyaz Dis, kahramani ile tanisana dek mutsuz ve kederli yasamina boyun eger. Ancak ona gercek bir ev sunacak asil tanrisi sahip cikana kadar.



Müthis icgüdüleri ve keskin zekasi sayesinde sahibi ile sarsilmaz bir bag kuran Beyaz Dis, bundan sonra bir kurt-köpekten cok yoldas olmustur, tanriya. Sahibine ölümüne sadik olan Beyaz Disin adi, artik Kutsal Kurt olmustur.



Dünya, sasirtici bir yerdi. Icinde hayatin kipirdanisini hissetmek, kaslarinin hareketini fark etmek, sonsuz bir mutluluk kaynagiydi.



Bu artik Beyaz Dis icin sonun baslangiciydi. Nefretin hakimiyetindeki eski hayatinin sonuydu. Yeni ve anlasilmaz bir sekilde güzel olan bir hayat yaklasiyordu.