Natasanin Dansi

Rusya, tek bir kültürün ulusal miras olarak kabul edilemeyecegi kadar karmasik, sosyal acidan bölünmüs ve politik acidan cesitli bir yapi sergiler. Rus gelenekleriyle ilgili sanatsal calismalar, fikirlerin test edildigi birer laboratuvar, sembolik düsünmeyi gerektiren büyük siirsel yapilardir. Bu calismalari kucaklayan özne ise tarihi, gelenek ve görenekleri, manevi özü ve kaderiyle Rusyadir.

Ruslar icin bunun anlami neydi Gercek Rusya neredeydi Avrupada mi, Asyada mi

St. Petersburg da mi, Moskovada mi Rus kültürünün altin cagindaki bütün önemli sahsiyetlerin aklini mesgul eden sorular bunlardir.

Siyasi görüsleri nedeniyle resmi Rusyadan, egitimleri nedeniyle köylü Rusyadan dislanan Rus sanatcilar, edebiyat ve sanat araciligiyla ulusal deger ve fikirler toplulugu yaratma görevini üstlenmislerdir. Rus geleneginin Puskin, Gogol, Tolstoy, Turgenyev, Dostoyevski, Cehov, Caykovski, Rimski-Korsakov, Stravinski, Prokofyev, Sostakovic, Chagall, Kandinski, Mandelstam, Ahmatova, Nabokov, Pasternak, Meyerhold ve Eisenstein gibi büyük kültürel sahsiyetleri sadece Rus degil, ayni zamanda Avrupalidirlar.

Natasanin Dansi bir fikir ve kültür tarihi olarak tamamen farkli bu iki dünyanin, üst sinifin Avrupai kültürü ile köylü sinifinin Rus kültürünün karsilasmasini ele aliyor. Böylece sanati, kurguyu, günlükleri, mektuplari, ani kitaplarini kullanarak ortak Rus duyarliginin görünmez baglarini sunuyor; tipki Tolstoyun ünlü dans sahnesinde hayal ettigi gibi.