Meneksenos

Platon, hic kusku yok ki düsünce tarihinin en önemli ve etkili filozoflarindan biridir. Felsefenin kurumsallasmasina ve felsefede yazili gelenegin olusmasina katkida bulunmus, iki dünyali metafizigiyle bütün bir Ortacag düsüncesini belirleyecek olan idealist felsefe geleneginin baslaticisi olmustur. Hiristiyan Ortacag felsefesine ve Islam düsüncesine etkisi bakimindan da ayrica önem tasiyan Platon, düsünce tarihi boyunca tartisilan tüm problemleri yüzlerce yil öncesinden ele almis ve ilk büyük felsefi sistemi insa etmistir.
Biz baskalarinin silahlarina yenilmedik. Bugüne kadar düsmanlarimiz bizi yenemedi, bundan sonra da yenemeyecek. Sadece kendi kendimizi yendik.
Politik retorigi, Gorgias diyalogunda halka dalkavukluk etme, Phaidrosta ise ruhu avlama sanati olarak gösteren Platon, yine Sokrates araciligiyla Meneksenosta da benzer elestirilerini sürdürür.
Meneksenos, parlak bir hitabet veya retorik örnegi olarak, savasta ölenler icin yapilan bir tören konusmasindan, onlarin kahramanliklarini övücü bir söylevden olusur. Sokratesin ezberden okudugu, kendisinin ve Periklesin ögretmeni olan Aspasiadan dinledigini belirttigi söylevin ilk bölümünde Atina icin ölenlere övgüler dizilirken, ikinci bölümde onlarin agzindan, ölenlerin yakinlarina seslenilir. Bu yigitligin ve erdemin niteligi, nasil bir miras olarak alinmasi ve devam ettirilmesi gerektigi konusmanin retorik olarak da en can alici bölümleridir. Bu anlamda Meneksenos diyalogu, gercegin kimi zaman tahribatla kimi zaman mübalagayla deforme edilmesinde retorigin nasil bir arac olduguna dair de iyi bir göstergedir.