Kirmizi Bisiklet

Once urkerek basti pedallara... Kirmizi bisikletin dengesi bozuldu. Fark ettirmeden seleden tutup duzelttim.Acemi surucuyu iltifatlar ve isliklarla yureklendirdim. Simdi bazen arkasindan tuttugumu bilmeden bisikleti kendisinin surdugunu saniyor, bazen ise tuttugumu sanip gercekten kendisi suruyordu.Zamanla bisikleti kimin yonettigini ayirt edemez oldu. Oysa ben farkindaydim: Kirmizi bisiklet ucmaya hazirlaniyordu.Kirmizi Bisiklet'te Can Dundar "baba olma" seruvenini, kendi yasadiklari uzerinden okurlarla paylasiyor. Kendi babasiyla iliskisini, "babba" kelimesini ilk duydugunda yasadigi coskuyu, baslardaki uykusuz gecelerde hissettiklerini ve onu takip eden, "Hangi masali okumali, hangi oyuncagi almali?" gibi endiseleri, butun ictenligiyle dile getiriyor. Ve kirmizi bisikletin iki tekerlek uzerinde seyretmesiyle uyanan, "Hangi okula gondermeli, tarihi nasil anlatmali, dogumu nasil ogretmeli, beladan nasil esirgemeli?" gibi kaygilarla, giderek bir yol arkadasina donusen ogluyla iliskisini anlatiyor. Can Dundar, Kirmizi Bisiklet'in 20. baskisini hazirlarken kitabi elden gecirerek yeniledi. Kendi yasadiklarinin yani sira baskalarinin deneyimlerine; gunumuz cocuklarinin, genclerinin ve anne babalarinin sorunlarina da yer veren yazar, kitabin yeni halini, yakin zamanda kaybettigi babasina vedasini anlattigi yazilarla sonlandirdi.