Tristessa

Yil 1955, Meksika. Tavuklarin, horozlarin belanin kol gezdigi tekinsiz bir muhit. Barakadan hallice evler, tarifsiz eglenceler ve yerlere serilerek noktalanan geceler. Yasamin rutin perdesini delip de gecmek icin basvurulan maddelerin etkisininde akip giden serüvenler. Kerouac, Türkcede ilk defa yayimlanan ve en duygusal metinlerinden biri olan Tristessada askin pesinden gidiyor ama burada olan her sey, icinde ziddini barindiriyor ve mana arayisi maddeye, askin yolu ölüme, ölümün yolu yaratiya cikiyor. Kerouac, genc ve marazli bir kadina, Tristessaya tutuluyor. Kelimeler askla, hazla, ilhamla cagliyor, ama kimse kimseye dokunmuyor; sevgi, bastirildikca cogaliyor. Kerouac, askin isiginda kendini ariyor ve zihni, yüreginin atisiyla cavlan misali sahlaniyor. Bir tutkunun ilani, bir ask sarkisi Yasama ve ölüme, Meksikanin efsunlu göklerine, kücük sevincleri ve büyük dertleriyle su koca gezegeni arsinlayan yolcularin her birine, bize.