Sefiller

Yoksul bir köylü cocugu olan Jan Valjan,kücük yasta annesini ve babasini kaybetti. Gidecek baska yeri olmadigi icin yedi cocukla dul kalan ablasinin yanina gitti. Yetim kalan cocuklara babalik, ablasina da yardim etti. Aradan gecen yillar onu icine kapali, sessiz, ama güclü kuvvetli bir delikanli yapmisti. Cektigi sikintidan yakinmiyor, yalnizca ablasinin ve yedi cocugunun karnini nasil doyuracagini düsünüyordu. Bu hic de kolay degildi maalesef...Jan Valjanin elinden her is gelirdi. Yaricilik, orakcilik, yanasmahk ve bag budayiciligi... Ama bu isler de her zaman bulunamiyor, issiz kaldigi zamanlar da oluyordu...Jan Valjan, kisin cok soguk gectigi ve kitlik oldugu o yil da issiz kaldi. Kendini düsünmüyordu ama evde bir lokma ekmek bekleyen ac yedi cocuk vardi. Karinlarini doyurabilmek icin hicbir care bulamayinca sonunda bir firindan ekmek calmak zorunda kaldi.