Mutluluk Vaadi

Sara Ahmed, Mutluluk Vaadinde arzularimizin ve mutlulugumuzun baskalarinin mutluluguna bagli olmasi beklentisinin; SSadece mutlu olmani istiyorum ve SSen mutluysan ben de mutluyum gibi gündelik söylemlerin sonuclarini ele aliyor. Cagdas toplumdaki mutlu olma baskisi ve zorunlulugunun kültürel elestirisine odaklanan Ahmed, mutlulugun insanlari yasamda bazi tercihler yapmaya iten ve bazi tercihlerden uzaklastiran bir karar oldugunu söyleyerek, mutlulugun yasamlarini belli bir sekilde yasayanlara verilen bir vaat islevi gördügü tespitinde bulunuyor.

Ahmed, mutlulugu tüm yönleriyle incelerken antikcag düsünürlerinden, tesir ve tutkular üzerine on yedinci yüzyilda yazilanlara, on sekizinci yüzyildaki erdem ve egitim konulu tartismalardan ve on dokuzuncu yüzyil faydaciligina kadar uzanan düsünsel tarihten yararlaniyor. Feminist, irkcilik karsiti ve queer elestiriler yoluyla mutlulugun nasil toplumsal baskilari mesrulastirmak icin kullanildigini ve o baskiya karsi gelmenin nasil mutsuzluga yol actigini da gösteriyor. Argümanlarini edebiyat ve sinema okumalariyla da pekistirerek mutlu olma zorunlulugunun dayattigi ahlaki düzeni elestiriyor ve sorguluyor.