Ideal ve Gercek

Sinirsiz uzayda, sayisiz parlak küre. Her birinin etrafinda dönen bir düzine kadar daha kücük aydinlanmis küre. Cekirdegi kizgin lakin disi kati, soguk bir kütle ile kapli. Bu kabugun üzerinde küflü, ince bir tabaka. Iste bu tabaka canli ve bilgili varliklari husule getirdi bu, tecrübi hakikat, gercek, dünyadir. Ancak düsünen bir varlik icin, nereden gelip nereye gittigini bilmeksizin, baslangicsiz ve sonsuz zamanda biteviye ve süratle ortaya cikip kaybolan hesapsiz varliktan sadece birisi olarak sinirsiz uzayda serbestce seyran eden bu sayisiz kürelerden birinde bulunmak güvenilmez bir durumdur.
Dünyayi böylesine hayret verici ve güvenilmez yapan bircok sey arasinda en ilk ve en basta gelenin, ne kadar sinirsiz ve hudutsuz olursa olsun, onun mevcudiyetinin bir pamuk ipligine bagli oldugunu, insanlar ancak binlerce yil boyunca sadece nesnel felsefe yapmak icin caba sarf ettikten sonra kesfedebildi.
Peki, sonsuz zaman akisina firlatilmis insan hayatinin gelip gecici kisaligina, varolusumuzun asilsiz - istikrarsiz tabiatina, her yerde önümüzü kesen sayisiz muammaya, bunca tezahürün anlamli karakterine ve hayatin mutlak yetersizligine ragmen insanlarin ekseriyetinin yolunun felsefenin yanindan yöresinden gecmemesini neye baglamali
Insan soyu mevcudiyet sartlari bakimindan kendisini böyle bir muammanin icinde bulmasina ragmen ancak surada burada tek tük, mutlak nitelikteki istisnalar felsefe yaparlar. Bu rüya icerisinde geri kalanlar hayvanlardan pek de farkli bir hayat sürmezler ve uzun erimde onlardan ancak birkac yillik tedbir ve tedariklilikleriyle ayrilirlar