Gewoon zoals je bent

De omslag Eerst even mijn complimenten naar de geweldig talentvolle Dyonne van Blue Illusion Art. Ik ben ontzettend fan van haar (fan)art en zij heeft dit ontzettend leuke omslag gemaakt voor het boek. Zijn al die cartoon-covers die de laatste tijd steeds vaker opduiken niet ontzettend leuk?! De personages Guus is iemand waar je meteen verliefd op wordt. En dan niet persé letterlijk, maar hij is – oke dit klinkt niet heel sexy, maar… – als een ui. Naarmate je steeds een nieuw laagje afpelt, leer je steeds meer van de echte Guus kennen en hij is een heel bijzonder mooi persoon. Daarnaast is wat hij doorstaat, ondanks zijn super uitzonderlijke medische toestand – een infectie waardoor zijn arm geamputeerd moet worden, zo herkenbaar. We leven in een wereld waar social media zo belangrijk is geworden en ik ben dan wel geen megagrote influencer en vlogger en weet ik het, maar toch herken ik me zo in de gevoelens en problemen die Guus meemaakt. Je af willen sluiten van de meningen van iedereen, van de druk van social media, van alle verwachtingen. Soms zijn andere dingen belangrijker. Dan is er nog Emilio, de mysterieuze lieve verpleger met zoveel liefde en zorg in zijn hart, je zou hem het liefst uit het verhaal sleuren en even dik omhelzen. Emilio worstelt ontzettend met zijn seksualiteit wanneer hij ontdekt dat hij wellicht meer begint te voelen voor Guus. Daarbij duurt het ook even voordat hij zeker weet dat de gevoelens niet zijn ontstaan door de patiënt-verpleger-rol, maar er eigenlijk al langer waren. Er misschien altijd al wel geweest zijn. Natuurlijk zal ieder die hiermee te maken heeft, dit totaal op een eigen manier ervaren, maar ik vond dat het mooi omschreven was. Soms voelde het misschien ook wel iets minder realistisch, ik weet niet precies waardoor het kwam. Wellicht omdat het té soepel aanvoelde, maar aan de andere kant, misschien gaat het in het echte leven soms ook wel soepel en daarbij hou ik ook wel van een dosis positiviteit. De schrijfstijl en verhaallijn Het was opnieuw een boek dat heel snel wegleest, want Emma Anna schrijft gewoon heerlijk. Vlotte scenes, snelle dialogen, spicy momenten, het zit er allemaal in. Ondanks dat er heftigere onderwerpen aan bod komen zoals rouw, ziekte, verlies, eenzaamheid, en de ontdekkingsreis naar je seksualiteit, bleef het boek toch luchtig aanvoelen. Voor mijn gevoel iets minder diepgang dan wat andere boeken, maar dat is geen negatieve opmerking. Het hoeft ook niet altijd diep gelaagd te zijn ondanks de thematiek. De personages waren goed uitgewerkt en dat vind ik het belangrijkste. Ook zitten er hele lieve vriendschappen in die het verhaal echt afmaken. De komende tijd gaan er nog veel nieuwe boeken van haar uitkomen, dus er is nog genoeg om naar uit te kijken! Heel erg bedankt voor dit exemplaar! En ik hoop dat jullie ook snel gaan genieten van Guus en Emilio!