Frederick

“E ti, por que non traballas, Frederick?”, preguntábanlle os demais. “Eu traballo”, respondíalles Frederick. “Apaño raios de sol para os fríos días do inverno”. Unha familia de ratiños recolle provisións e todos traballan, agás Frederick, que aparentemente non fai nada. Pero sen que os demais o saiban, el tamén se aprovisiona: raiolas de sol, cores, palabras... Cando chega o inverno, os seus compañeiros recoñecen que a súa misión poética fora esencial para que os ratos sobrelevaran mellor a crueza da estación invernal. E así Frederick é aceptado tal e como é.