Benim Zavalli Geyigim

Bir cocugun hafizasi, bazen gercegin agirligini tasiyamayacak kadar narindir. Margaret Murphynin dünyasi da tam olarak böyle. En yakin arkadasi Agnesin öldügü gün yasananlari bir türlü unutamiyor ve o günden beri yüreginde bir sucluluk duygusuyla yasiyor. Aslinda hic kimse olan bitenden ötürü Margareti suclamiyor. Öyle ki annesi, kizinin o gün evden disari adimini bile atmadigini söylüyor.



Margaret yalniz kaldiginda, icindeki boslugu doldurmak icin masallar uydurmaya basliyor umutla ve mutlu sonla biten masallar. Derken bir varlik beliriyor. Bir geyik. Tedirgin edici, bilge, israrci Margaretin kurdugu hikayelere karisan bu esrarengiz varlik, kücük kizi kactigi gerceklerle yüzlesmeye cagiriyor ve Margaret icin karanlikla yüzlesme vakti geliyor.



PENFaulkner Ödülü adayi Claire Oshetsky bu romaninda büyülü gerceklige yeni bir soluk getirirken, özgün dili ve carpici kurgusuyla da unutulmaz bir anlati ortaya koyuyor.



Güzel oldugu kadar ürkütücü de Yas, edebiyatta sik islenen bir konu olsa da Oshetskynin elinde bu tanidik mesele taze ve tuhaf bir hal aliyor Oshetsky, Benim Zavalli Geyigimle hayalgücü sinir tanimayan zihinlerin ozani oldugunu bir kez daha kanitliyor.

New York Times Book Review