Kibritci Kiz

Aksam üzeri, issiz sokaklarda yalin ayak bir kiz yürüyormus. Kiz evden ciktiginda, ayaginda ayakkabilari varmis. Fakat bu ayakkabilar annesinin eski ayakkabilari oldugu icin ayagina bol geliyormus. Kizcagiz aceleyle yürürken ayakkabilari kaybetmis ve bütün aramalara ragmen de bulamamis.Kizcagiz bütün gün, elindeki kibritleri satmak icin hic durmadan dolasip durmus. Ama bir kutu kibrit bile satamamis. Zavalli kizin karni acikmis.Kücücük ayaklari soguktan morarmis ve neredeyse donacakmis. Üstelik eski ve ince giysileri onu soguktan da korumuyormus.Evlerin pencerelerinden, beyaz karli sokaklara isiklar siziyormus. Evlerden gelen yemek kokulari acligini hatirlatiyor basini döndürüyormus. Iki evin birlestigi bir köseye oturup kendini biraz da olsa soguktan korumaya calismis.Büzülerek ayaklarinin üstüne oturup isinmaya calisiyormus. Ama ne yaparsa yapsin bir türlü isinamiyormus. Soguga ve acliga ragmen evine gitmek istemiyormus. Cünkü eve gittiginde, kibrit satamadigi icin babasinin onu dövecegini biliyormus.