Deniz Feneri

Lily ona tek bir sey degil, her seyi söylemek istiyordu. Düsünceyi bölüp parcalayan o kücük sözcükler hicbir sey anlatamazdi. Hayata dair, ölüme dair, Bayan Ramsaye dair - hayir, diye düsündü, insan kimseye bir sey söyleyemezdi. Durumun acilligi hep hedefi sasirtiyordu. Sözcükler hep telas ve heyecanla yanlara ucusuyor, bu yüzden de asil hedefi birkac santim asagidan vuruyordu. Sonra da insan bu isten vazgeciyordu... Insan bedenin bu duygularini sözcüklerle nasil ifade edebilirdi ki..

Ingiliz edebiyatinin kilometre taslarindan biri olan Virginia Woolf, Deniz Feneriyle kendi ic dünyasini aydinlatiyor. Bilinc akisi tekniginin ilk örneklerinden olan eser, olaylarin ve diyaloglarin az, ic monologlarin cok olusuyla okuru roman karakterlerinin kendi gercekligine, ic dünyasina dahil ediyor. Kadinin toplumdaki konumunu, evliligin bir kadinin yasamina etkilerini, evlenmeyen kadinlarin gercekten anlamli bir hayatinin olup olmayacagini sorgulayan yazar, bütün bunlari derin bir yalnizlik hissiyle ele aliyor.